ارتباط در فضای اشباع شاید بهترین مقدمه ای باشد که بتوان با ان جدلی کلامی را اغاز کرد که ساختار ان بسیار شباهت به حکایت این روزهای ما را دارد.ما از محیطی کنده شده به محیطی وصله شده وارد شده ایم که تک تک بردارهای ان اصالت محیط اول را دارند.در این فضا اولین اصل حاکم واپس زدگی برامده از تکرار و توالی است.محیطی اکنده از دروغ و چشم و هم چشمی و زیر اب زنی.اخر گناه بزرگی است فرار از تکرار.اگر قرار بر تکرار بود که خوب همان محیط اول زمینه پیشرفت را بالفعل تر دارا بود.حالت  تهوعی عجیب و پیچیدگی ناشی از کنکاش های درون کاو همانند موریانه ها به جانت می افتد که یکی به کنار یکی می اید و با همان زبان مادری می گوید این فلانی را می شناسید.از بچه های .... است.خیلی اب زیر کاه است و ......ده دقیقه بعد ان یکی می اید و به همان اولی می گوید به من که از ... امده ام هیچی نمی دهند اما ان ها چون ... و ... را .... پس هم از اینجا بهشان... و هم از انجا برایشان.....فرد مشترک هم تایید کننده قضا و قدر است لابد که هم خواهان و هم خوانده را تایید می کند و همه هم خدا رو شکر !فراموش کرده اند که غیبت و به قضاوت نشستن، کار بدی است اما چنان جا نمازی اب می کشند و با چنان حدت و شدتی به دفاع از حواشی می پردازند که ادم می ماند در این همه دورویی.این همه ریا.رطب خورده منع رطب کند! طنز تلخی جاری می شود که اخرش هجو و هزل است.در این فضا برای شکستن ،باید سکوت کرد.شکستن درون نیست ،شکست حباب های دروغ و تزویر و نیرنگ است که هر روز به اسمی اویزان است.من نیز سکوت خود را اغاز نموده ام.ولا یغتب بعضکم بعضاً أیحب أحدکم ان یأکل لحم أخیه میتاً فکرهتموه


/ 2 نظر / 2 بازدید
علی نادری

انگار کن که از ازل همه جا آسمان همین رنگ بوده است!

روح اله

ارتباط در فضای اشباع ... طرز فکرت رو دوست دارم