اگه جايی داشتم حتما می رفتم دور دور ا؛از همه چی خسته شدم می رم که ديگه خوانده نشم مثه برگ هايی که پاييز به دسته زمان می سپرتش؛جای من در نمره های بيست جای من در هستی موهوم خالی است

خوش باش روزه غمزده هنگامه رفتن است.......

کات.

تهران - خانه پدری