دلم برای کسی تنگ است

          که افتاب صداقت را به مهمانی گل های باغ می اورد

          که همچو کودک معصومی دلش برای دلم ميسوخت

          ....و مهربانی خود را نثار من می کرد!!

   او هنوز هم مهربان است

                مهربان خواهد ماند

         او ميرود دامن کشان

               ومن

حتم دارم زهر تنهايی چشان........

او بر نخواهد گشت

            اه با که توان گفت

 که بود با من        

      و پيوسته نيز بی من بود

و کار من ز فراقش فغان و شيون

    سلام بر استعمار پير سلام بر انگليس

منچستر چه بهونه گير شده تازگی ها!!!

کات